ویترین روشن است؛ کارگاه خاموش!
اما بیرون از سالنهای نمایشگاه چه خبر است؟ تورم ماهانه هزینههای ساختوساز در شرایط فعلی به محدوده ۸ تا ۱۲ درصد رسیده است. یعنی سازندهای که امروز برای پروژهاش بودجهریزی میکند، چند ماه بعد با عددی کاملاً متفاوت روبهرو میشود. سرمایهگذاری در چنین شرایطی دیگر یک تصمیم اقتصادی معمولی نیست؛ تبدیل شده به محاسبهای پرریسک که هر روز بخشی از معادله آن تغییر میکند.
وقتی پروژهها یکی پس از دیگری متوقف یا کند میشوند، وقتی سرمایهگذار عقب میکشد، وقتی قدرت خرید مردم سقوط کرده و وقتی سازنده نمیتواند برای هزینه فردای پروژهاش حتی یک برآورد مطمئن داشته باشد، طبیعی است که صنایع وابسته به ساختوساز هم یکی پس از دیگری تحت فشار قرار بگیرند.
اما امروز وزیر راه و شهرسازی معتقد است: صنعت ساختمان زنده است، چون نمایشگاه صنعت ساختمان در حال برگزاری است! و حضور چیزی در حدود ۹۰۰ شرکت و سرمایهگذار در نمایشگاه، نشانهای از زنده بودن و ایستادگی صنعت ساختمان است.
این استدلال شبیه این است که بگوییم بیمار حالش خوب است چون دستگاه مانیتورینگ بیمارستان روشن است! درجایی که نمایشگاه، ویترین صنعت است؛ نه خود صنعت .
اگر قرار است وضعیت صنعت ساختمان را بسنجیم، بیایید به جای شمردن غرفههای نمایشگاه و پروانههای صادرشده سال گذشته، جرثقیلهای روشن، پروژههای فعال، سرمایههای واردشده و ساختمانهای در حال ساخت و حتی ساختمانهایی که باید سر موعد تحویل داده شوند را بشماریم.
